Over de shine en de shit… wat is de Sister Wound?
Over de shine en de shit… wat is de Sister Wound?
Over de oorsprong van de sister wound: van biologische en historische overdracht tot hoe deze zich uit in vergelijken, jezelf inhouden of bang zijn 'te veel' te zijn. Een uitnodiging om eerlijk te kijken naar wat er schuurt en via lichaamsbewustzijn te bewegen naar werkelijke verbinding.
Laatst was ik op de bruiloft van mijn dear sister. Samen openden we de ceremonie en creëerden we een plek van diepe verbinding en heiligheid , met drum, staf en een maantje op mijn hoofd. Ik heb een magisch leven, met magische vrouwen om me heen. De verbinding die ik met deze vrouwen heb, gaat ontzettend diep.
Maar dat gaat niet alleen over samen lachen, vieren en delen wat mooi is. Het gaat OOK over de shit aankijken. In radicale eerlijkheid blijven bij wat zich aandient, ook als het schuurt of ongemakkelijk wordt. Niet wegduiken, maar blijven. Ook dát is sisterhood.
Vanmorgen liep ik in het bos met mijn hond. Zij deed haar ding en ik het mijne: ik raapte haar shit op om die later in de vuilnisbak te gooien. En terwijl ik daar liep, dacht ik ineens: ‘dit is het’. Dit is precies waar heling en schaduwwerk over gaan.
Want naast alle ‘shine’, naast het voorgaan in rituelen en de beelden die prachtig staan op social media, is er ook dit:
De shit oprapen, ook als die niet direct van mij is.
Er niet van wegkijken.
Heling is niet alleen samenkomen onder een stralende hemel. Niet alleen liefde en licht. Het is de bereidheid om te blijven wanneer het schuurt. Om te zien wat er ligt. Om verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen deel, zonder naar me toe te trekken wat niet van mij is.
De Oorsprong van de Sister Wound: Wat Is de Wond op Zusterschap?
...De wonden die ik mensen aandoe. De wonden die mij zijn aangedaan. De schade die we hebben opgelopen door te leven in een wereld waarin we zijn afgesneden van onze natuurlijke aard. Een wereld die leert dat je naar je verstand moet luisteren en dat veiligheid buiten jezelf ligt. Een script waarin aarding, afstemming, balans en intuïtie nauwelijks plek hebben.
Wie mij kent, weet dat het mijn missie is om jou weer in contact te brengen met je lichaam. Met de wijsheid die daar woont. Met het oer in jouw bekken. Alles wat ik doe wordt geleid door die rode draad: terugkeren naar de heiligheid en de innerlijke waarheid in jezelf.
Maar terugkeren naar je lijf brengt niet alleen rust, zachtheid of waarheid. Het betekent óók dat jij tegenkomt wat daar al die tijd op jou heeft liggen wachten: de pijn, de oude verhalen. De plekken waar je bent afgewezen, verraden of niet gezien. En misschien wel één van de pijnlijkste: de wond op het zusterschap (de sister wound).
Hoe Herken Je de Sister Wound in het Dagelijks Leven?
Misschien herken je die wond niet direct onder die naam. Maar herken je wel dat je:
Dat zijn geen persoonlijke tekortkomingen. Het zijn de littekens van een collektieve en generatieve wond die veel ouder is dan jij.
De Historische en Epigenetische oorsprong van onveiligheid onder vrouwen
Honderden jaren geleden, tijdens de heksenvervolgingen, werden vrouwen gestimuleerd om elkaar te verraden. Verdeel en heers in de meest sublieme vorm. Het was een wreed overlevingsmechanisme: als háár kop rolde, bleef die van jou gespaard.
Dat voelt misschien als een ver verleden, maar genetisch en cellulair is het om de hoek...
De biologische overdracht: De helft van jou werd al aangemaakt in de buik van je moeder, toen zij als embryo in de buik van jouw oma zwom: haar eicellen. Zoveel generaties is het dus niet terug.
De imprint van onveiligheid reist mee in ons DNA. Wetenschappelijk onderzoek laat bijvoorbeeld zien dat een angst- en pijnprikkel gegeven aan een drachtige muis tot in de vijfde generatie een instinctieve reactie oproept.
Wat gebeurt er als we generaties lang hebben geleerd dat veiligheid zit in aanpassen? Wanneer je diep van binnen hebt meegekregen dat een andere vrouw een concurrent is in plaats van een bondgenote? Dan is het niet vreemd dat zusterschap soms zo complex en geladen is.
De Uitnodiging van Schaduwwerk:
Wat van Jou Is en Wat van de Ander Is
Wat van Jou Is en Wat van de Ander Is
Die wond leeft niet slechts in theorie, ze leeft in het dagelijks contact:
- Wanneer iemand iets zegt of juist zwijgt.
- Wanneer je teleurgesteld bent.
- Wanneer je je niet gezien voelt.
- Wanneer een ander succes heeft of iets belichaamt waar jij diep van binnen naar verlangt.
En precies dáár ligt de uitnodiging tot heling.
De uitnodiging om eerlijk te onderzoeken wat er geraakt wordt. Vaak raakt een ander iets aan wat al veel langer in je leeft: een oude angst, afwijzing of schaamte.
Onderscheid Maken in Projectie en Eigenaarschap
Het moeilijkste deel van heling is onderscheid maken tussen wat van jou is en wat van de ander. Ik schrijf dit niet omdat ik het allemaal al heb opgelost. Juist de laatste tijd word ik opnieuw uitgenodigd om te onderzoeken waar ik dader ben en waar slachtoffer.
Beschuldigingen op mijn beweegredenen? Niet van mij.
Projecties op mijn motieven? Niet van mij.
Dingen in de schoenen geschoven vanuit oude verwonding? Niet van mij.
Maar ik ben wel bereid om te luisteren. Bereid om jouw wond te herkennen en te zien waar ik zonder opzet in heb geroerd. En bereid om mijn eigen pijn te voelen wanneer dit gebeurt. Daderschap en slachtofferschap zijn verweven: zonder deze bereidheid word ik onbewust de dader in een poging de pijn als een hete aardappel door de schuiven... in de schoot van een ander.
Hoe Heel Je de Sister Wound? Blijven bij Wat Pijn Doet
Het waarachtig helen van de sister wound ligt niet in het toedekken met een laagje ‘liefde en licht’. Het ligt in de bereidheid om te erkennen wat we elkaar aandoen én aanwezig te blijven bij de pijn. Zonder weg te lopen. Zonder aan te vallen. Zonder jezelf te verlaten.
Ik wil je horen. Ik wil jouw getuige zijn.
En ik vraag ook aan jou:
Ben jij mijn getuige wanneer ík pijn heb?
Kun jij aanwezig blijven wanneer ik geraakt word, zonder jezelf te verdedigen?
Kun jij mijn wond zien zonder haar meteen te willen oplossen?
Zusterschap begint misschien niet bij volledige overeenstemming. Het begint wanneer twee vrouwen bereid zijn aanwezig te blijven bij wat schuurt en pijn doet.
En zo ruimen we de wereld op. Eén shithoop per keer.
Ai sister, ik voel me getroost met je woorden van erkenning van de pijn.
Maar vooral wil ik niet wegkijken van ‘valkuilen’ en alert zijn op aangeleerd gedrag dat me weghoud bij mijn bron.
Sisterhood moet daarover gaan en daar ben jij een voorbeeld in. 💪
Ai sister, ik voel me getroost met je woorden van erkenning van de pijn.
Maar vooral wil ik niet wegkijken van ‘valkuilen’ en alert zijn op aangeleerd gedrag dat me weghoud bij mijn bron.
Sisterhood moet daarover gaan en daar ben jij een voorbeeld in. 💪
Dankjewel Anna voor je mooie woorden. Ja… aangeleerd, maar ook een imprint uit oude wonden. Bewustzijn daarop is het enige wat ons te doen staat 🙏🏻